Dotychczas byliśmy przyzwyczajeni, że przełączniki marki HP mają DOŻYWOTNIĄ gwarancję z wymianą sprzętu na następny dzień roboczy wraz z dożywotnią możliwością pobierania najnowszych uaktualnień do oprogramowania układowego (IOS-y). Obecnie trochę się to pozmieniało.

Mam nadzieje, że poniższa tabela trochę ułatwi poruszanie się w tym zagadnieniu:

Czyżby nadchodził czas, w których koło każdego centrum danych doczekamy się farmy krów i lasu wiatraków ?

Koncepcja jest bardzo prosta. Bierzemy farmę 10.000 krów, które wytwarzają biomasę, a obok stawiamy elektrownię, dzięki której zasilimy pobliskie Centrum Danych.

Przedstawione rozwiązanie ma same plusy. Mleko wysyłamy administratorom (pamiętaj, pij mleko będziesz wielki), a tanią energię elektryczną serwerom :)

Pozostaje pytanie, czy HP do każdego serwera dołoży nam 10 krów gratis, czy będziemy musieli dostarczyć je we własnym zakresie.

Po szczegółowy opis rozwiązania i wykorzystanych technologii odsyłam do oficjalnego dokumentu HP.

Niestety wielu administratorów widząc same zalety kopii migawkowych zapomniało o jednym ważnym problemie jakim jest spójność danych w momencie robienia snapshotu.

Rozwiązaniem tego problemu są Inteligentne snapshoty zaimplementowane w rozwiązaniach macierzy HP LeftHand o których dzisiaj słów kilka…

Snapshot to nic innego jak kopia danej partycji/LUN. Główną zaletą snapshotów jest ich niewielka zajętość miejsca. Kopia migawkowa to tak naprawdę zbiór wskaźników do rzeczywistych danych. Jedynie w momencie zmian na partycji źródłowej wskaźniki zastępowane są rzeczywistymi danymi.

Zasada działania kopi migawkowych:

Kliknij zdjęcie aby powiększyć

Pojawia się pytanie co dzieje się z danymi, które są zapisywane w trakcie inicjalizacji snapshotu. Mimo, że zrobienie snapshotu trwa sekundy bądź nawet milisekundy spójność naszych danych może zostać utracona. Co gorsze, prawdopodobieństwo takiego zdarzenia rośnie drastycznie w momencie robienia kopii migawkowej partycji na której znajdują się dane baz danych, gdzie mamy dużo transakcji. Oznacza to, że backup oparty o snapshoty takich danych jak bazy SQL czy pliki Exchange nie mają sensu ponieważ nie są spójne.

Jest rozwiązanie… :)

HP rozwiązało ten problem wprowadzając Application Managed Snapshots. Rozwiązanie to wspiera aktualnie systemy Windows Server 2003 oraz Windows Server 2008 w wersji 32 oraz 64 bitowej. Działanie Inteligentnego snapshotu polega na zainstalowaniu w systemie Windows specjalnego dodatku nazwanego „HP LeftHand P4000 VSS Provider (VSS Provider)”. Jest to nic innego jak usługa, która wykorzystuje znany wszystkim mechanizm Microsoft Volume Shadow Copy Service. VSS pozwala „wyciszyć” operacje wykonywane na partycji której snapshot wykonujemy dzięki czemu zostaje zachowana pełna spójność danych.

Proces tworzenia snapshotu z wykorzystaniem usługi VSS:

Kliknij zdjęcie aby powiększyć

Dzięki powyższemu podejściu do wykonywania kopii migawkowych  mamy pewność, że nasz snapshot ma w pełni zachowaną spójność danych i może zostać użyty do backupu i przywracania danych.

Do działania wyżej wymienionej funkcjonalności wymagany jest dodatkowy pakiet HP LeftHand P400 DSM for MPIO. Jest to nakładka, która  dodaje nowe funkcjonalności do Inicjatora iSCSI Microsoftu.

Standardowa wtyczka MPIO (Multi Pathing IO) udostępnia nam takie funkcje jak:

• redundancja ścieżek I/O
• przełączanie ścieżek, tzw. fault-tolerance
• load balancing I/O na dostępne ścieżki

Dzięki instalacji dodatku  HP LeftHand DSM  i korzystając z rozwiązań macierzy HP LeftHand zyskujemy dodatkowo:

• automatyczne dodawanie ścieżek w momencie pojawienia się nowej kopii danych w klastrze LeftHand
• dodatkowa ścieżka z zapytaniami administracyjnymi (administrative path)
• operacje odczytu trafiają tylko do węzłów w klastrze LeftHand, które rzeczywiście posiadają wymagane dane
• operacje zapisu trafiają tylko do węzłów które mają zapisać dane zgodnie z wybranym poziomem replikacji ( 2,3-way replication)

Schemat działania wtyczki HP LeftHand DSM:

Kliknij zdjęcie aby powiększyć

Reasumując można powiedzieć, że wśród rozwiązań macierzy iSCSI dostępnych na rynku, macierze HP LeftHand charakteryzują się dużym zestawem dodatkowych funkcjonalności.

Oprócz opisanych powyżej snapshotów, w cenie dostajemy również podwójne zabezpieczenie danych (Network Raid), asynchroniczną replikację danych (Remote Copy) oraz możliwość rozłożenia danych na RAID geograficzny (Mulit Site-SAN).

Dodatkowo HP zaprezentowało wirtualną macierz o nazwie HP LeftHand Virtual SAN Appliance, która zbudowana została z myślą o wirtualnym środowisku VMware. O możliwościach VSA można przeczytać w poniższym wpisie na naszym blogu: “Wirtualna macierz, rewolucja czy ewolucja?”

Zalety wirtualizacji serwerów zauważyli również konstruktorzy macierzy dyskowych w firmie HP. Efektem ich pracy jest wirtualna macierz dyskowa HP LeftHand Virtual SAN Appliance. Czy jest to rewolucja w postrzeganiu i budowie pamięci masowych, czy może naturalny kierunek rozwoju macierzy i unifikacji naszej infrastruktury ?

1. Teoria

Pierwsze zaskoczenie jakie pojawia się przy zakupie HP VSA to sposób dostarczenia. Po macierzy spodziewamy się kontrolerów, miejsca na dyski, okablowania. W przypadku HP VSA dostajemy zestaw plików, przystosowanych do uruchomienia jako maszyna wirtualna w systemie VMware ESX. Działanie wirtualnej macierzy VSA polega na przejęciu kontroli nad lokalnymi dyskami serwera ESX i prezentacji ich jako target iSCSI.

Ilustrację działania pokazuje poniższy rysunek:

Dzięki temu, że każde środowisko wirtualne składa się z co najmniej dwóch maszyn ESX, HP VSA wyposażono w mechanizm Network RAID polegający na synchronizacji danych pomiędzy dwoma maszynami. Uzyskujemy dzięki temu podwójne zabezpieczenie danych. Pierwszym poziomem zabezpieczenia jest poziom RAID skonfigurowany na lokalnych dyskach DAS, natomiast drugim poziomem zabezpieczenia jest synchroniczna replikacja danych pomiędzy serwerami wirtualnymi VSA.   Sumaryczna pojemność wszystkich maszyn VSA widziana jest z jednego panelu zarządzającego i może być oferowana serwerom poprzez protokół iSCSI lub NFS.

Dzięki przedstawionemu podejściu, możemy całkowicie zrezygnować z zewnętrznej pamięci masowej i użyć lokalnych dysków twardych zainstalowanych w naszych serwerach ESX.

Ponadto HP VSA posiada wszystkie funkcje jakich oczekujemy od nowoczesnej pamięci masowej:

- snapshots, smartclone

- thin provsioning

- remote copy

- Network RAID

- centralny panel zarządzający

- podwójny poziom zabezpieczeń

- kopie migawkowe (snapshot) zarządzane przez aplikację (zachowanie spójności danych).

- wbudowane wsparcie dla Multi-site cluster (RAID geograficzny)

- wsparcie dla środowisk wirtualnych desktopów (smartcolne)

- certyfikacja VMware SAN/Storage solution

- certyfikacja VMware Site Recovery Manager

- wsparcie dla VMware DR, HA, Vmotion

- integracja z HP Data Protector Zero Downtime Copy

- integracja z VMware SRM udostępniające pełne wsparcie dla mechanizmów Vmware Disaster Recovery

2. Praktyka

Do testów wykorzystałem środowisko złożone z dwóch maszyn HP Blade 460c G6 oraz lokalnego storage jakim był MDS600 wyposażony w 6 dysków SAS 10k, 146GB. Każdemu z serwerów zostało przypisane po 3 dyski. Sama instalacja systemu HP VSA jest banalnie prosta i sprowadza się do importu pliku vmx do naszego serwera VMware ESX.

Następnym krokiem jest zaprezentowanie lokalnej przestrzeni dyskowej naszej nowej maszynie wirtualnej. Krok ten wykonujemy na każdym serwerze ESX, na którym chcemy wykorzystać lokalne dyski jako współdzielony storage.

Cały proces instalacji i konfiguracji zostal przedstawiony na podanej stronie

Po obejrzeniu filmu instalacja VSA była bardzo prosta i intuicyjna.

Po wstępnej konfiguracji klastra można przejść do prezentacji naszych nowo stworzonych lunów.

Na załączonym filmiku nagrałem jak zaprezentować dysk poprzez iSCSI maszynom ESX.

Dzięki wirtualizacji macierzy przekształciliśmy nasz lokalny storage w obu serwerach ESX w macierz iSCSI, która replikuje się poprzez sieć. Dzięki temu możemy w pełni korzystać z wszystkich możliwości jakie daje nam oprogramowanie VMWare takie jak, HA lub Vmotion.

Jak widać wirtualne macierze są bardzo dobrym rozwiązaniem i sprawdzają się szczególnie dobrze w przypadku gdy chcemy przekształcić lokalny storage serwerów ESX w macierz iSCSI. Bardzo atrakcyjna cena i duża funkcjonalność  powodują , że tego typu rozwiązanie sprawdzi się w wielu instalacjach i projektach, gdzie wymagana jest niezawodna pamięć masowa i duża funkcjonalność.

Przykładowy filmik przedstawiający podłączenie dysków z MDS-a do serwera blade oraz wyniki z prostego testu wydajnościowego wykonanego w środowisku naszego laboratorium znajdziecie poniżej:

Film z konfiguracji HP Modular Disk system 600 (MDS600)

Do workstacji HP ws460g6 wyposażonej w kontroler P700 podłączono 4 dyski SAS z MDS-a, o pojemności 146GB każdy. Na workstacji zainstalowany jest system operacyjny MS Windows 2008 HPC wraz z oprogramowaniem HP Array Configuration Utility (dostepne wersje pod windows i linux), które umożliwia w graficzny sposób (oraz po CLI) konfiguracje zasobów macierzowych przyłączonych do serwera/workstacji. Na filmie przedstawiono zarządzanie przy pomocy narzędzi graficznych. Oczywiście możliwe jest również zarządzanie przy pomocy protokołu SSH i linii komend.

Jak widać z powyższego filmiku chwilowy transfer na poziomie 1GB/s jest jak najbardziej do osiągnięcia

Firmy, które wdrażały sieci SAN kilka lat temu nie przewidywały dużej rozbudowy swojego środowiska. Skutkowało to brakiem konfiguracji zoning`u i okresowych aktualizacji środowiska. Administratorzy uznali, że jeśli coś działa, to powinno działać cały czas. Niestety w miarę rozbudowy środowiska zaczynają pojawiać się problemy z wydajnością a nawet dostępnością urządzeń SAN. Nowe urządzenia posiadają najnowszy firmware, który zdarz się, że nie jest kompatybilny z wersjami wcześniejszymi. Brak aktualizacji doprowadza do momentu, w którym potrzebując nowych funkcjonalności nie możemy ich wykorzystać ponieważ nasze urządzenia nie posiadają aktualnych wersji firmware, które tą funkcjonalność udostępniają.

W ostatnim czasie mieliśmy okazję przeprowadzić aktualizację kilku środowisk SAN. Konfiguracje z jakimi mieliśmy do czynienia to głównie środowisko SAN składające się z:

• obudowy Blade C7000, C3000 wraz z serwerami HP Blade 685c G5, 460c G5
• obudowy Blade p-class z serwerami BL40p, BL20p G4
• pamięć masowa HP EVA 4000, HP EVA 4400
• pamięć masowa MSA 1500cs, MSA2312fc
• biblioteki taśmowe MSL6030, MSL6060

Początki… czyli compatibility

Najważniejszą kwestią jaką należy sprawdzić w momencie rozpoczynania prac przy aktualizacji środowiska to wersje firmware które mogą ze sobą współpracować.

Tutaj z pomocą przychodzą nam release notes oraz różnego rodzaju “Compatibility matrix” udostępniane przez HP.

Głównymi elementami, które należy brać pod uwagę to wersje firmware dla:

• kart FC HBA
• switchy FC
• kontrolery macierzy SAN

HP udostępnia specjalny portal, SPOCK, poświęcony tylko i wyłącznie środowiskom pamięci masowych. Znajdziemy tam wszystkie informacje odnośnie budowy, modernizacji i kompatybilnośći urządzeń HP SAN.

Część 1. Przełączniki SAN

Większość spotkanych przez nas przełączników to “Brocade 4Gb SAN Switch for HP c-class BladeSystem”

Należy pamiętać, że w trakcie aktualizacji firmware switch na chwilę przerywa operacje I/O więc bardzo ważne jest posiadanie dwóch switchy oraz prawidłowo skonfigurowanej konfiguracji multipathingu na serwerach, które uzyskują dostęp do pamięci masowej.

Najstarsza wersja firmware switchy dostępna na stronie HP to 5.0.5c . W naszym przypadku najniższą wersję jaką mieliśmy okazję zobaczyć na switchu to wersja 5.0.0.

Firma Brocade zezwala na update switchy maksymalnie co dwie wersje. Nie ma możliwości przejścia z wersji 5.0.0 do wersji najnowszej (na dzień dzisiejszy 6.2.2a).

Tutaj pojawia się problem dostępności odpowiednich wersji firmware na stronie HP.

Przejście z wersji 5.0.5 do 5.3.1a wymaga aktualizacji do wersji 5.1.x lub 5.2.x, której niestety nie można pobrać ze strony HP. Jedynym rozwiązaniem jest kontakt z HP, który wystawi nam potrzebną wersję na swoim ftp lub pobranie odpowiedniej wersji z innej strony.

Podobna sytuacja występuje przy przejściu z wersji 5.3.1 do wersji 6.x.x. Tu również komenda firmwaredownlaod odmawia nam aktualizacji bezpośrednio do wersji 6.1.x. Należy użyć wersji 6.0.x.

Do aktualizacji przęłącznika FC brocade potrzebujemy:

• odpowiednią wersję firmware
• serwer ftp
• dostęp do konsoli CLI lub WEB GUI przełącznika

Pobrany firmware umieszczamy w postaci rozpakowanej na koncie ftp i następnie logujemy się do przełącznika.

Update switcha odbywa się poprzez wydanie komendy firmwaredownload.

Aktualizacja sprowadza się do podania adresu IP serwera ftp oraz danych dostępowych.

W wersjach firmware 5.x.x , mimo że w manualu producent nie wymaga, należy podać pełną ścieżkę do pliku release.plist. Na przykład w wersji firmware 5.0.5c znajduje się on w podkatalogu SWBD29. Należy wówczas podać ścieżkę /userftp/v5.0.5c/SWBD29/release.plist

W wersjach 6.x.x plik release.plist jest wykrywany automatycznie więc wystarczy podać ścieżkę do katalogu z rozpakowanym firmware.

Proces aktualizacji firmware z wersji 5.0.0 do wesji 6.2.2a wygląda następująco:

version: 5.0.0 -> 5.0.5c ->5.2.1b -> 5.3.1a -> 6.0.1 -> 6.1.0g -> 6.2.0a -> 6.2.2a

Należy pamiętać aby wszystkie przełączniki aktualizować na przemian, nie dopuszczając do zbyt dużych różnic pomiędzy wersjami firmware na przęłącznikach.

—

W części drugiej omówimy budowę zoningu w środowisku SAN, czy jest nam potrzebne, i dlaczego odpowiedź brzmi TAK.

Załóżmy sobie taką hipotetyczną sytuację. W naszym laboratorium chodzą 3 serwery HP (przy czym nie ma to żadnego znaczenia czy to są 3 serwery, czy 3000!). Dzwoni do nas dyrektor i mówi: “Panie Rafale, potrzebuje raport kiedy kończą się gwarancje dla naszych maszyn!”. Nic prostszego. Przy pomocy putty-ego logujemy się do naszego serwera HP SIM (czemu putty-ego? Bo jest szybciej, bo nie musimy posiadać szybkiego łącza i zrobić to właściwie z dowolnego miejsca na świecie… ALE, oczywiście HP SIM ma też czytelny interfejs graficzny!). Korzystamy z komendy mxreport przy pomocy której jesteśmy w stanie wygenerować, któryś ze zdefiniowanych wcześniej raportów (definiując raport decydujemy CO ma zawierać i JAKICH serwerów dotyczyć). Raport może być w postaci pliku HTML, XML albo czystym tekstem. Po lub podczas generowania raportu możemy go od razu zapisać na serwerze WWW i podesłać link do naszego dyrektora.

Podobnie możemy generować raporty zawierające spis naszego serwerowego inwentarza (zawierające rodzaje serwerów, ilości pamięci, zainstalowane OSy, ilość procesorów, numery seryjne itp, itd), raporty sprzętowe, raporty o zainstalowanych firmware-ach, czy raporty wydajnościowe (wymagają dodatkowego plug-inu do HP SIM, zwanego Performance Monitor).

Poniżej możemy sobie oglądnąć krok po kroku jak wygląda “zabawa” z raportowaniem przy użyciu linii komend:

Wideo jak używać raportowania w HP SIM

Obie technologie stanowią autonomiczne układy scalone zlokalizowane wewnątrz systemów serwerowych. Jak tylko serwer jest podłączony do prądu układ ten ożywa umożliwiając jego zdalne zarządzanie, nawet mimo tego, że jest wyłączony, nawet w momencie gdy nie jest zainstalowany na nim żaden system operacyjny.

IMPI zostało wymyślone przez firmę Intel, używane jest w całej gamie serwerów dostępnych na rynku. W chwili obecnej występuje w wersji 2.0 (aczkolwiek mnóstwo platform serwerowych ciągle wykorzystuje wersję 1.5).

iLo2 zostało wymyślone przez Compaqa, a później przejęte przez HP. Zamontowane jest w każdym serwerze serii 200 i 300, 400, 500, 600, 700 i 1000… czyli w każdym liczącym się serwerem. Występuje w 3 wersjach, iLo100, iLo, iLo2. W chwili obecnej, jeśli chodzi o iLo2 jest on dostępny w wersji 1.81.

Zacznijmy więc porównanie:

Virtualne Media

To najważniejsza różnica między IPMI a iLo2. iLo2 umożliwia zdalne podłączanie lokalnych zasobów dyskowych (napędu cd, dyskietek, lokalnego katalogu lub obrazu cd) oraz plików ulokowanych na serwerach www, bezpośrednio do serwera jako napędu cdrom/floppy, bootowanie systemu z niego lub używanie jako zdalnego napędu.
IPMI jest pozbawiony tej funkcji!

Konfiguracja

iLo2

IPMI

Bezpieczeństwo

iLo2

IPMI

Opcje sieciowe

iLo2

IPMI

Zarządzanie zasilaniem serwera

Oba rozwiązania umożliwiają zdalne włączenie, wyłączenie, soft reset i hard reset serwerów.

Zdalna konsola

iLo2

IPMI

Sensory

Oba rozwiązania umożliwiają odczyt bieżących danych zwracanych przez sensory systemu. W przypadku interfejsu graficznego iLo2 są one od razu przedstawiane w postaci wykresów (parametry zasilania).
Odczyty sensorów w tekstowy iLo2 zrzucane są do pliku XML, który możemy przy pomocy narzędzi 3cich przetwarzać i wizualizować, natomiast w przypadku IPMI dane są zrzucane do pliku tekstowego

Dzisiaj postanowiłem przyglądnąć się jednemu z nich…

Część 1. Teoria

Porównajmy rozwiązania…

	Citrix XenServer	VMware ESXi
Windows® and Linux® guests
Unlimited servers, virtual machines, memory
P2V & V2V conversion
Shared SAN and NAS storage
Centralized multi-server management
Resilient distributed management architecture
Live motion
Shared virtual machine template library
Virtual infrastructure patch management
Intelligent server maintenance mode

Dodatkowym atutem przemawiającym za XenServer jest możliwość podniesienia wersji do wyższej. W przypadku Vmware ESXi nie mamy możliwości podniesienia wersji do pełnego ESX co w znaczącym stopniu ogranicza nam możliwości rozwoju infrastruktury. W przypadku XenServer podniesienie wersji do XenServer Essensials jest bezproblemowa.

Integracja z serwerami HP…

Duże zalety oprogramowania XenServer zauważyło również HP. Owocem wpsółpracy pomiędzy firmą HP i Citrix są wersje XenServer z oprogramowaniem dodatkowym które wykorzystuje możliwości serwerów HP Proliant.

Wyróżniamy 4 wersje XenServer by HP.

	XenServer HP Free Version	XenServer HP Edition (Select Edition or PVC Full License)	Essentials for XenServer, HP Enterprise Edition	Essentials for XenServer, HP Platinum Edition
Native 64-bit Xen hypervisor
Windows and Linux guests
Unlimited VMs, unlimited memory, unlimited CPUs
XenMotion live migration
XenCenter management console
Active Directory integration
Consolidated backup
High availability
Workflow Studio orchestration
XenCenter search, historical perf. monitoring
StorageLink (Advanced Storage)
Workload balancing
Provisioning services – virtual servers
Provisioning services – physical servers
Lab management
Stage management
HP ProLiant Virtual Console (PVC)	90 day trial version
HP Management Agents
1-year 9×5 unlimited support and subscription services

Jak widać doszły nam dwie nowe rzeczy, których nie znajdziemy w XenServer wydanym przez Citrix. Są to HP ProLiant Virtual Console (PVC) oraz HP Management Agents.

HP ProLiant Virtual Console jest graficznym interfejsem do zarządzania serwerem i maszynami wirtualnymi przy wykorzystaniu lokalnej konsoli ( za pomocą bezpośrednio podpiętego monitora lub przy wykorzystaniu możliwości iLo2). Narzędzie to posiada w zasadzie wszystkie możliwości które daje nam XenCenter plus kilka nowych funkcji które  opiszę w dalszej części.

HP Management Agents to nic innego jak nasz stary dobry zestaw HP ProLiant Support Pack, który umożliwia nam przede wszystkim:

• integrację serwera z HP System Insight Management
• integracja z procesorem iLo2
• agenci snmp do monitoringu stanu serwerów przez zewnętrzne systemy monitoringu
• stronę diagnostyczną System Management Homepage

Jak widać zestaw nowych możliwości, które daje nam HP jest niezłą. Zobaczmy zatem jak to działa w praktyce, czyli zapraszam do części 2.

Część 2. Praktyka

Na środowisko testowe wybrałem dwa serwery serii HP Blade 460c oraz macierz dyskową MSA 1500 FC. Zainstalowałem darmową wersję udostępnianą przez HP czyli XenServer, HP free edition.

Instalacja sprowadza się do wybrania miejsca gdzie ma zostać zainstalowany XenServer. Pierwszą zmianę widać po restarcie serwera. Ukazuje nam się ekran konfiguracyjny Proliant Virtual Console:

Po załadowaniu, PVC prowadzi nas przez wizard`a w którym konfigurujemy podstawowe dane serwera takie jak nazwa, adresacja IP, hasło administratora itp. Dodatkową opcją konfiguracyjną jest usatwienie parametrów dla HP Management Agents.

Po przejściu przez konfigurację uzyskujemy dostęp do konsoli graficznej zarządzania serwerem. Konsola zawiera wszystkie funkcjonalności jakie posiada XenCenter. Różnica polega na tym, że PVC zainstalowane jest bezpośrednio na serwerze i możemy go obsługiwać korzystając z funkcji iLo2 lub używając KVM.

Fajnym dodatkiem do PVC jest Virtual KVM. Moduł ten pozwala nam na przypisanie maszynom wirtualnym konsoli, która dostępna jest za pomocą skrótów klawiszowych F1-F9. Możliwy jest również podgląd kilku wirtualnych maszyn z jednego okna. Pod skrótem shift+F10 mamy widok z 4 konsol natomiast pod shfit+F11 możemy równocześnie mieć dostęp do konsoli nawet 9 maszyn wirtualnych.

Reasumując, PVC jest niczym innym jak lokalnie zainstalowanym interfejsem graficznym do zarządzania serwerami wirtualnymi, który może zastąpić XenCenter gdy nie mamy do niego dostępu a potrzebujemy wykonać operacje typu założenia maszyny wirtualnej, zmiany jej ustawień lub monitorować obciążenia. PVC przyda się również gdy chcemy szybko uzyskać bezpośredni dostęp do konsoli maszyny wirtualnej bezpośrednio z konsoli serwera głównego.

HP Management Agents & HP management Homepage…

Drugą rzeczą, którą HP zintegrowało z oprogramowaniem XenServer jest dodatek HP ProLiant Support Pack. Jak już pisałem wcześniej daje nam on wiele możliwości. Pierwszą z nich jest udostępnienie System Management Homapge. Na tej stronie uzyskamy szczegółowe informacje na temat stanu naszego serwera. Sprawdzimy stan dysków twardych, temperaturę poszczegółnych elementów, parametry pracy serwera i wiele innych przydatnych informacji.

Najważniejszym punktem całej zabawy okazuje się HP SIM. Dzięki zainstalowanym agentom możemy zarządzać i pobierać informacje o stanie hypervisora z centralnego miejsca jakim jest System Insght Manager. Co ważne możemy również zobaczyć informacje na temat naszych wirtualnych maszyn(Potrzebny jest do tego dodatek Virtual machine Manager).

Poniżej kilka screenów z HP SIM z zainstalowanym dodatkiem VMM i wykrytym serwerem z XenServer:

widok na maszynę wirtualną:

Podsumowanie…

Jak widać integracja systemu XenServer z serwerami HP ProLiant daje nam dużo możliwości.  Dodatkowo przy wykorzystaniu HP System Insight Manager możemy uzyskać centralny widok na wszystkie maszyny fizyczne oraz wirtualne w naszej serwerowni. Pozwala to na  monitorowanie ich parametrów pracy i reagowanie na zmieniające się warunki pracy.